Avontuurlijk kijken naar gedrag

Anders kijken naar gedrag, iets wat ik van nature al deed maar nu ik de afgelopen jaren mij hier steeds meer in heb verdiept en ondergedompeld gaat het naar mijn idee nog meer vanzelf.

Gisteren was ik samen met mijn gezin in Avonturenpark Hellendoorn, wat hebben wij genoten van elkaar en de attracties die er  zijn. En hebben ik en mijn man ons verbaasd over onze zoon die in zijn uppie in een in onze ogen doodenge attractie durfde. EN er zichtbaar van genoot. Wat is onze zoon gegroeid in alles, maar hier liet hij ons even zie hoe. Want normaal gesproken zou hij niet alleen durven en hoogte en snelheid waren niet zo zijn ding. Maar hij heeft zijn angsten overwonnen en genoten van de verschillende attracties.

Bij het deze attractie stonden we al even te kijken voordat onze zoon aan de beurt was.  Ik had het jongetje wat aan de beurt was al gespot, omdat zijn moeder naast mij stond en trots vertelde dat haar zoon dit alleen ging doen. Toen hij zat keek hij om zich heen en bedacht zich en hij stapte toch maar uit. Hij durfde toch niet.  Zijn moeder zei “nou ja  zeg mietje”

Maar eigenlijk is dit  juist zo knap , dat hij voor zichzelf kiest en niet met de meute mee gaat. Dat dit wat nu deed, dat daar nog meer lef voor nodig was dan in deze attractie te gaan.  Dit was zijn grens en hij besloot er niet over heen te gaan. Dat is super dapper!

Aan het einde van de dag stonden we bij de piratenboot te kijken die heen en weer schommelde. Onze kinderen zaten er in dus wij keken natuurlijk weer trots toe. Mijn man en ik houden niet zo van die dingen J achter mijn stond een man met zijn zoontje op zijn nek ook bij de boot te kijken. Ik hoorde vader een paar keer tegen hem zeggen “kijk dat is niet eng het gaat alleen maar heen en weer, durf jij dat ook?, kijk dat meisje is net zo groot, nou ja iets groter, en die durft het ook” Het jongetje zei alle keren dat hij niet wilde. Waarop vader antwoordde  “je bent toch geen baby jij kan net als zoals dat meisje prima in de boot”

We hebben al snel  dat we mee moeten gaan met de meute, omdat iemand anders iets wel durft moet jij het ook maar durven. Dat is natuurlijk niet nodig tenzij je zelf besluit dat jij het ook wil durven en dan kun je stappen gaan ondernemen. Maar blijven we zeggen tegen een jong kind dat het iets moet kunnen omdat iemand anders het ook kan, kan het gebeuren dat het de rest van zijn leven zich wil meten aan een ander en dit is natuurlijk zonde van zijn energie. Je moet er voor zorgen dat je tevreden bent met wat jij doet en je eigen doelen bepalen en die de doelen van iemand anders jouw doelen laten worden.

Dit is vaak makkelijker gezegd dan gedaan, want er moet vaak een heel patroon doorbroken worden. Dit geeft vaak een onveilig gevoel, maar zodra jij er klaar voor bent en het wil dan kan het. Maar niet alles gaat in 1 keer. Lopen en fietsen heb je ook niet in 1 keer geleerd. Toch?

Tips voor een ontspannen vakantie met je gezin.

Het is zo ver,  eindelijk vakantie! Al een paar weken lang heb je er als kinderen en ouders naar uitgekeken, Even helemaal niks en ontspannen en genieten van andere zaken als werk, huishouden, school, sportclub enz. Maar wat als dit genieten niet meteen genieten is!  Want;

  • de reis naar de plek van bestemming duurt wel erg lang,
  • de verveling slaat bij de kinderen na twee uur rijden al toe,
  • je zit als ouders te piekeren of je toch echt niets vergeten bent,
  • als kind wil je het liefst meteen het zwembad in duiken,
  • de plek van bestemming is toch niet helemaal wat je er van verwachtte,
  • je moet wennen aan het slapen in een ander bed,
  • je bent moe en een tikje sacherijnig,
  • het weer valt ontzettend tegen,
  • je kinderen kunnen hun draai niet vinden en maken ruzie.

Als je bovenstaande leest, zou je bijna overwegen om niet te gaan!

Het woord Vakantie is afgeleid van vacatio (Latijns werkwoord vacare) en betekent; vrij zijn van verplichtingen.

Sinds de laatste helft van de 20e eeuw wordt onder vakantie vaak verstaan dat er een reis gemaakt wordt en dat allemaal om te kunnen ontspannen. Dat klinkt relaxed, maar hoe komt het dan dat we er toch vaak redelijk gestresst van raken?

Komen we in ons dagelijks leven te weinig toe aan ontspanning? Nemen we te weinig tijd voor elkaar en zijn daarom onze verwachtingen naar elkaar toe te hoog gespannen als we op vakantie gaan/zijn?

Wanneer ben je vrij van verplichtingen en kun je echt ontspannen? Dat zal niet voor iedereen hetzelfde zijn; de één komt tot rust en voelt zich ontspannen na twee weken zon, zee en strand, terwijl de ander het liefst flinke wandel- of fietstochten houdt of zoveel mogelijk musea en toeristische attracties gezien wil hebben.

Hoe kunnen jij en je kinderen toch genieten?

  • zorg voor een ontspannen vertrek (doe niet alles op het laatst)
  • laat iedereen zijn/haar eigen spullen klaar leggen (met hulp van een paklijst)
  • bekijk met je kinderen van te voren waar jullie naar toe gaan (voorpret!)
  • zorg voor voldoende afleiding tijdens de reis (een tas met ‘verrassingen’, lekkere dingetjes en boekjes doet vaak wonderen) speel spelletjes enz.
  • neem bij aankomst op de plek van bestemming de tijd om de omgeving te verkennen (uitpakken hoeft echt niet meteen..!) kinderen voelen zich dan al snel vertrouwd op hun nieuwe ‘woon’ plek.
  • laat tijdens de vakantie iedereen voorstellen doen voor activiteiten, zo wordt jong en oud gerespecteerd en ontstaan er minder snel irritaties als er een keer iets ‘minder leuks’ gedaan wordt.
  • zorg voor een duidelijke structuur en regels, ook al zijn die soms een beetje anders dan thuis, voor veel kinderen (én grote mensen) is dit heel prettig en geeft rust.
  • bedenk dat een meningsverschil, een ‘off-day’ en een ruzietje heel normaal is, (lucht soms ook lekker op..) hiermee is niet je hele vakantie meteen verpest.
  • geef elkaar de ruimte om op een eigen manier te kunnen genieten!

Eenmaal weer thuis is het hopelijk een periode vrij van verplichtingen geweest en kunnen jullie allemaal terugkijken op een mooie vakantie.

Bonus tip: Voor nog meer gezelligheid tijdens de zomeravonden bekijk hier  de echt in gesprek kaartjes  deze zorgen voor lol gezelligheid en verbinding.

MAMA, DOE DIE TELEFOON WEG!

er zijn voor je kind

Het was een dinsdagmiddag en ik ben samen met Ashley bij zwemles. Het is haar derde zwemles. Ze vindt het nog erg spanend, in de auto werd ze steeds stiller naarmate we dichter bij het zwembad kwamen. En als we staan te wachten tot de zwemles gaat beginnen en er meer kindjes zijn die het spannend vinden, is het voor Ashley klaar ze wil dat ik haar op til en begint te huilen. Ze zegt dat ze niet meer wil. Dit is natuurlijk niet mogelijk snikkend en wel breng ik haar aan de kant waar ze mag gaan zitten, nog een dikke knuffel en dan mag ik op een stoel aan het zwembad gaan zitten.

Trots ben ik op haar, ze doet het zo goed ondanks dat ze het spannend vind. Als ze aan mijn kant is en weer op de kant mag klimmen zegt ze iets waarvan ik het gelijk niet begrijp. “Mama niet doen”. Geen tijd natuurlijk om haar om uitleg te vragen dus denk ik hard na wat ze bedoeld.

er zijn voor je kind

Wanneer ze weer aan de overkant is en op de kant zit, zwaait ze naar me maar niet gewoon zwaaien vrij dwingend, als of ik iets moest doen, ik had dit nog niet gedacht en ze schreeuwde zo hard als ze kon. “MAMAAA DOE DIE TELEFOON WEG, JIJ MOET KIJKEN” aha ok! Ik begrijp nu ook wat ze bedoelde met “mama niet doen” Ik zat inderdaad met mijn telefoon en ik keek op Facebook.

Ashley moppert nog even tegen de zwemjuf die bij haar in het water staat dat mama echt haar telefoon weg moest laten. Dit heb ik dan ook trouw gedaan.

Ik wist dat ze gelijk had, ik was daar aan het zwembad voor haar, om te kijken hoe ze het deed en ze had me nodig. Ik was haar veilige houvast tijdens het spannende zwemmen. Door op mijn telefoon bezig te zijn, was ik niet beschikbaar voor haar. Ook al is het alleen maar om mijn duim op te steken als iets goed gaat, of even mijn tong uit te steken als ik zag dat ze het spannend vond.

Om er voor onze kinderen te zijn, en om onze kinderen te zien, is het nodig dat we er ook echt zijn. Wanneer we op onze telefoon zitten, of met onze gedachten ergens anders zijn, kun je er niet zijn voor je kind.

Het zou dan kunnen gebeuren dat je kind ‘lastig’ gedrag laat zien. Of heel erg gaat zeuren. Wanneer je echt aanwezig bent voor je kind zul je merken dat het minder word. Een mooie manier om anders te kijken naar het gedrag van je kind.

Je kind mag nog leren omgaan met boosheid 2

Omgaan met boosheid

 

In de vorige blog hadden we het over dat kinderen boosheid moeten leren herkennen. In deze blog gaan we weer verder met boosheid en nu gaan we het hebben over het erkennen van boosheid.

Hiermee bedoel ik dat boosheid er mag zijn door het te erkennen. Met bijvoorbeeld “jij bent boos en dat is ok” “je had graag nog even willen spelen, maar we gaan nu naar huis”

Op deze manier geef je aan dat het er mag zijn en dat je het begrijpt. Hierdoor geef je het kind de ruimte om boos te zijn en leer je het kind nogmaals wat boosheid is. Op deze manier leert het kind zijn eigen boosheid ook erkennen.

Wat is het voordeel van het erkennen van boosheid?

Dat het kind op latere leeftijd niet nog bozer zal worden omdat het boos is. Het herkent het en erkent het dit geeft al vaak meer rust.

Praktijk voorbeeld:

Onze zoon heeft ook heel veel moeite gehad in het omgaan met zijn boosheid. Als hij ergens boos om was werd hij nog bozer omdat hij boos was. Hij accepteerde niet dat hij boos was. Dit zorgde voor zeer explosieve uiting van zijn boosheid.

Door met hem in gesprek te gaan over boosheid (wanneer hij rustig was) ging hij begrijpen dat boos zijn eigenlijk heel goed is want hij geeft een grens aan en het is een manier van ontladen. Door regelmatig te bespreken wat er gebeurde als hij boos was en hoe zijn boosheid verliep. Kon hij zijn boosheid herkennen, en erkennen dat het er was en mocht zijn.  Dit gaf hem de rust om boos te kunnen zijn om iets waar hij het niet mee eens was.

De explosieve uitingen namen hierdoor af. Ook werd hij weer sneller rustig.

Heken je dit ook bij jouw kind(eren)? Wil je meer handvatten om je kind(eren) te helpen omgaan met boosheid? Donderdag 31 mei geef ik een workshop in Zwolle.

Je kind mag nog leren omgaan met boosheid

boosheid

Boosheid een emotie die wij allemaal hebben, een emotie die er gewoon is en bestaat uit energie.

Boosheid is overal ter wereld te herkennen aan de gezichtsuitdrukking/mimiek. De gebaren kunnen per cultuur verschillen, maar je kunt een boos persoon herkennen aan zijn gezicht. Zelf baby’s die doof en/of blind geboren worden kunnen met hun mimiek laten zien dat ze boos zijn.  Dit is universeel.

Hieruit kun je opmaken dat boosheid er gewoon bij hoort. Maar de manier waarop het geuit word hebben we vaak moeite.

Maar voordat we aan het uiten toekomen is het belangrijk dat we leren het te herkennen. Boosheid is een energie die zich naar buiten richt en kan vaak ook al heel overweldigend ervaren worden.

Bijvoorbeeld bij een kindje wat boos is kan hier ook van schrikken want wat voel ik en wat moet ik er mee. Het voelt raar en voor sommige kinderen zelfs angstig.

Praktijkvoorbeeld;

Toen ik nog op de kinderopvang werkte had ik een jongetje op de groep die nooit boos was, maar wel vaak huilde. Wat bleek nou (toen hij ouder was) hij vond het gevoel van boosheid heel beangstigend. Door samen met hem te kijken naar wat is boosheid precies, wanneer word je boos, wat zie je bij anderen als je boos bent ect. Deze jongen herkende boosheid nog niet als boosheid, maar als een beangstigend gevoel.

Op deze manier kun je kinderen leren wat boosheid is en hoe je er mee om kunt gaan. Kinderen moeten net als praten, lopen, fietsen ook nog leren hoe je met emoties om moet gaan. Dit vergeten wij volwassenen nog wel is. We reageren soms vrij heftig omdat we verwachten dat ons kind begrijpt waar iets wel en niet mag..

Maar als je het niet aangeleerd krijgt weet je niet hoe het hoort.  Om onze kinderen te helpen met het herkennen van boosheid, is het heel belangrijk dat we het onze kinderen het leren.

Dit kun je doen door:

  • Boekjes lezen over emoties
  • Rollenspel
  • Spelletjes over emoties
  • Praten over emoties met herkenbare voorbeelden
  • Vertellen wanneer jij boos bent en waarom
  • Vertellen dat je ziet dat het kind boos is omdat je het bijvoorbeeld aan zijn gezicht ziet
  • Tekenen met het thema boosheid
  • Boosheid er laten zijn

Wil je meer weten over hoe jij jouw kind nog beter kan helpen in het omgaan met boosheid? Op donderdag 31 mei geef ik een workshop in Zwolle. Help! Mijn kind is boos!

 

Zoveel prikkels op het voetbalveld

 

Prikkelverwerking

 

We staan langs de lijn bij de wedstrijd van onze zoon. Onze dochter staat ook vol spanning de wedstrijd van haar broer te volgen. Ze komt bij me staan, ze heeft de muts op en vraagt of ze mijn telefoon mag om een filmpje te kijken. Dit mag niet van mij dus loopt ze weer een stukje bij ons vandaan.

Niet veel later staat ze weer bij me en zegt dat ze naar huis wil, ze heeft het koud en is rillerig. Het is op dat moment niet koud, de zon schijnt en er is weinig wind. Ik verbaas me erover.

Maar dan zie ik haar staan, muts op, handen tegen haar oren en ze beweegt heen en weer. Het kwartje valt; Overprikkeling. Vlak bij ons staat de coach van de tegenpartij en die is heel hard aan het schreeuwen. Ik was ook al bij hem weggelopen, omdat ik het niet kon hebben.

Het lichaam geeft signalen bij overprikkeling

Onze dochter was dus niet aan het zeuren en ook was het niet raar dat ze koud en rillerig was. Het geluid van de coach kwam zo hard bij haar binnen, dat haar lichaam dit niet kon verwerken. Ook snapte ik waarom ze om mijn telefoon had gevraagd. Op die manier had ze zich kunnen afsluiten van alles wat er om haar heen gebeurde. En wellicht had haar lichaam dan misschien niet zo gereageerd op deze prikkel die haar emmer deed overlopen.

Thuis was ze moe en wilde eerst even op de bank liggen om bij te komen. Ze had hard gewerkt vanmorgen. Gevoelig zijn voor prikkels kan er dus voor zorgen dat je lichaam hierop reageert met vermoeidheid, koude rillingen etc. Zeker als je (hoog) gevoelig bent, kan je lichaam signalen geven dat je prikkel emmer vol raakt en dat je toe bent aan rust.

Zijn jij en jouw kind ook gevoelig voor prikkels van buitenaf? Denk aan geluiden, licht, prikkende of kriebelende kleding, sterke geuren…

En welke signalen krijgen jullie dan van je lijf dat het genoeg is?

Om ervoor te zorgen dat de emmers niet te vaak overlopen heb ik hier een paar tips voor jou en je kind :

  1. Even ontspannen. Ga op de bank, grond of bed liggen en leg je handen op je buik en ga heel rustig ademhalen. Rustig in… en rustig uit voel je de beweging in je lijf? Denk aan de golven op het strand… ze komen een voor een, heel rustig.
  2. Gebruik lievelingsmuziek. Zet het zachtjes op en ga lekker zitten of liggen en sluit je ogen. Luister naar de muziek en haal rustig adem.
  3. ls je in een situatie bent waar je merkt dat je kind overprikkeld raakt, zonder je dan samen even af (zover dat kan) en pak elkaar bij de armen vast en kijk elkaar aan, adem samen rustig in en uit, 4 tellen in en 4 tellen uit, net zo lang het nodig is om te ontspannen. Vaak kun je dit zien in de ogen van je kind en aan de grip waarmee ze je armen vasthebben, als die losser wordt, begint je kind zich te ontspannen.

 

Wat helpt bij jouw kind om overprikkeling tegen te gaan?

Mag ik deze dans van u?

dansen voor prikkelverwerking

 

 

Dansen 1 van mijn favoriete bezigheden. Samen met de kinderen of alleen. Heerlijk bewegen op de klanken die je hoort, de beat die je voelt.

Dansen is een hele fijne en leuke manier om te ontladen, om de spanning van je af te bewegen. Het gaat er niet om dat het mooi is, laat dat ook los, ga gewoon lekker bewegen. Je ogen dicht doen helpt hierbij soms ook als je je wat ongemakkelijk voelt.

Kinderen vinden het over het algemeen ook heel leuk om te doen. En vooral het samen dansen, een leuke activiteit om samen te doen.

Sommige kinderen kunnen ‘s morgens al spanning opbouwen voor school. Ook onze dochter heeft dit nog af en toe, ze vind het dan spannend hoe iedereen zich die dag zal voelen. Hier kan ze zich zo druk over maken dat ze ‘s morgens al niet fijn in haar vel zit.

Dansen is dan DE oplossing hier in huis, we zetten dan snelle (zoals ze het noemt) muziek aan en we gaan samen dan helemaal los. We dansen elkaar na, we rollen over de grond, we lachen en draaien in het rond.

Op deze manier kan ze spanning los laten en rustig naar school lopen.

Een mooie manier om vrolijk aan je dag te beginnen, of je dag te beëindigen na een lange dag is er niks lekkerder om alles even van je af te dansen.

Ik ben benieuwd, dansen jullie veel thuis?

 

Wil je meer weten hoe jij jouw kind en/of jezelf kan helpen in het omgaan prikkelverwerking? Neem dan vrijblijvend contact op.

Ik heb zo’n zin om te SCHREEUWEN

Hoog gevoelig

Ken je dat gevoel? Dat je er klaar mee bent, je hoofd zit vol, je bent prikkelbaar, er kan even niks meer bij.

Ken je dat?

Ik wel, soms heb ik dat als ik niet goed naar mijn lijf geluisterd heb.  Dan heb ik weer te veel ja gezegd tegen een ander en nee tegen mezelf.  Het gevolg is dan overprikkeling. En doordat ik overprikkeld ben voel ik me niet fijn, mijn hoofd bonst dan, mijn lijf voelt onrustig.

Afreageren kan ik op zo’n moment dan als de beste, ik snauw dan naar mijn kinderen en mijn man. Dit is niet wat ik wil maar het gebeurd wel. Het liefste wil ik dan weg kruipen en even helemaal niks horen en zien en dan….. heel hard SCHREEUWEN!!!!

Ken je dat?

En weet je er is dan echt niks fijner om dan ook echt te gaan schreeuwen, hiermee schreeuw je letterlijk alle negatieve energie en alle prikkels eruit. Het lucht op.  In het begin is het wat raar om te doen, het voelt wat vreemd om jezelf te horen schreeuwen. Maar het levert je heel veel op.

Nadat je alles eruit geschreeuwd hebt, je voelt wel wanneer het genoeg is, dan voel je de positieve energie stromen, hierdoor voel je jezelf gelijk een stuk vrolijker. Soms gebeurt het dat je in de lach schiet, geef  hier dan ook aan toe.

Veel hoog gevoelige kinderen en volwassenen gaan makkelijk over hun grenzen heen. Ze passen zich aan. Cijferen zich weg, omdat ze zich al anders voelen. Wat er gebeurt in een situatie waar je nee zegt tegen jezelf, en niet de ruimte neemt die je nodig bent om tot rust te komen en te kunnen ontladen, bouw je zoveel spanning op dat je jezelf niet meer fijn voelt.

Het ontdekken wanneer jij rust moet nemen, is een zoektocht, het is ervaren wat werkt er wel en wat niet. Wat hierbij kan helpen is een dagboek bij houden, hierin beschrijf je wat je hebt gedaan en hoe je je voelde in bepaalde situaties, hoe voel je jezelf aan het einde van de dag, wat zou je een volgende keer anders doen, heb je voldoende rust momenten gepakt, wat helpt jou om tot rust te komen.  Op deze manier maak je het inzichtelijk voor jezelf en zal je sneller vinden wat werkt voor jou.

Wil je meer handvatten in het omgaan met jouw hoog gevoeligheid? Neem vrijblijvend contact op.

Ontladen, Hoe dan?

ontladen prikkelverwerking

 

In mijn vorige blog schreef ik dat het belangrijk is dat kinderen leren ontladen, van alle prikkels die ze over de dag binnen krijgen. Ik beschreef in de blog ook een aantal verschillende dingen die kunnen helpen bij ontladen.

Daar gaan we vandaag  mee verder, want wij kunnen als volwassenen heel goed invullen voor onze kinderen. Dit doen we dan ook. Maar wat er dan soms gebeurt is dat deze manier van ontladen het kind niet helpt.

Hoe kun je dit aanpakken

Je kunt samen met je kind een ontlaad lijst gaan maken. Schrijf alles op wat helpt.  Kan je kind nog niet schrijven maak dan een collage met plaatjes. Wat belangrijk is om hierbij in mee te nemen is dat de manier van ontladen niet schade aanbrengt aan zich zelf en/of de omgeving. Dus bijvoorbeeld  als je kind wil schoppen of slaan,  gebruik hiervoor dan een boksbal of een kussen. Kijk ook samen of er manieren zijn die op school  ingezet kunnen worden.

Soms is een bepaald moment niet het juiste om te gaan ontladen. Hierin kun je samen overleggen welke vaste tijden je kind kan/mag ontladen. Zo leert het ook uitstellen tot het wel kan, want je kan natuurlijk niet ten alle tijden en overal ontladen. Maar weten dan het op gezette tijden wel kan geeft rust. (bron: de gids over prikkelverwerking)

 

Praktijk voorbeeld:

Meisje 9 jaar, is hoog gevoelig, op school bouwt ze spanning op door alle prikkels die ze krijgt. Vooral de emoties en gezichtsuitdrukkingen komen veel bij haar binnen.  Waardoor ze eigenlijk continu bezig is met haar omgeving scannen. -Dit doen bijna alle hoog gevoelige mensen eigenlijk zonder dat ze het door hebben.-

Dit meisje heeft geleerd om deze prikkels ‘even’ naast zich neer te leggen, het komt nog wel allemaal binnen maar op dat moment doet ze er niks mee.  Waardoor ze wel de les kan blijven volgen.

Zodra ze buiten gaat spelen tijdens een schooldag gaat ze eerst 3 rondjes over het plein rennen en daarna gaat ze 5 minuten even tot rust komen.

Zo kan ze het andere deel van school aan. Wanneer dit meisje thuis komt gaat ze eerst naar haar slaapkamer om tot rust te komen, even niks om haar heen, dit doet ze zolang ze nodig is, daarna vind ze het heerlijk trampoline te springen.

Dit heeft ze nodig om alle prikkels die ze op een dag binnen krijgt te verwerken. Doordat zij, haar ouders en leerkrachten hier bewust van zijn, is er ruimte om te ontladen. Ze mag zelfs op school tussendoor even extra ontladen als hier ruimte voor is. Op deze dagen merkt ze dat ze minder moe uit school komt.

“Door hoog gevoeligheid te begrijpen, en je bewust er van te zijn en daarna te accepteren kan jou kind en jou helpen om er mee om te gaan.  En uiteindelijk er de positieve dingen van in te zien.” ~Madelon

 

Loopt jouw kind ook aan tegen zijn/haar gevoeligheid en loopt het hierdoor vast of loopt het allemaal niet zo fijn thuis en/of op school? Neem dan vrijblijvend contact op.

Help, mijn kind is overprikkeld

overprikkeld, hoog gevoelig

 

In deze tijd krijgen kinderen veel prikkels te verwerken. Het leven gaat snel, computers worden veel gebruikt, kinderen horen, zien en voelen veel. Hierin is het belangrijk dat kinderen de prikkels verwerken. Maar niet alle kinderen kunnen dit even makkelijk, vooral (hoog)gevoelige kinderen hebben hier moeite mee.

20% van de wereld bevolking is hoog gevoelig, dit betekend dat 1 op 5 mensen hoog gevoelig is. Vroeger was hoog gevoeligheid nog niet (zo) bekend maar tegenwoordig hoor en zie je er steeds meer over. Gelukkig maar, want het kan soms best lastig zijn als je hoog gevoelig bent.

Je hebt namelijk geen filter in je hoofd die prikkels filtert op belangrijkheid. Je krijgt gewoon alles binnen. Wat vaak gezegd word, “Prikkels komen hard binnen” Zo word het ook ervaren. Hard binnenkomende prikkels.

Zweverig vinden nog (te) veel mensen hoog gevoeligheid. Wanneer je je er in verdiept zal je lezen en horen dat het een karakter eigenschap is en uit onderzoek blijkt ook dat het erfelijk is.  Hoog gevoeligheid is dus wel degelijk iets.

Door het taboe wat er nu soms nog op rust kan het lastig zijn om begrip te krijgen, wanneer je bijvoorbeeld vaker rust nodig bent, uit het ‘niets’ heel prikkelbaar kan zijn, dat je liever niet naar drukke evenementen gaat, of wanneer je als je thuis komt van school of van je werk eerst even moet bijkomen voordat je weer verder kan.

Gelukkig komt er wel een verandering aan merk ik en dat doet mijn hoog gevoelige hart sneller kloppen, want er zijn zo veel kinderen en volwassenen die nog zoekende zijn in het omgaan met hun hoog gevoeligheid. Kinderen en volwassenen die onzeker worden door alles wat ze voelen en ervaren.

Wat belangrijk is om te leren is ontladen. Ontladen van prikkels die je binnen gekregen hebt. Ontladen kan op veel verschillende manieren. Bijvoorbeeld: Bewegen, rennen, springen, fietsen, stampen met je voeten, zwaaien met je armen, krassen op een groot vel papier etc. . Kijk wat het kind nodig is en wat bij het kind past, vaak kunnen kinderen dit heel goed zelf aangeven.

Ook alleen zijn helpt sommige mensen even tot zich zelf komen, hierbij kan heel erg goed helpen om op je ademhaling te letten 4 seconden in en 4 seconden uit, doe dit een paar keer en als je het gevoel hebt om er geluid bij te maken doe dit dan ook bij het uitblazen, op die manier gooi alles er uit. Dit is ook heel leuk om samen met je kind te doen.

 

Ben je opzoek naar meer handvatten in het omgaan met hoog gevoeligheid? Neem dan gerust contact op ik kijk graag  met je mee. madelon@samenopgroeien.nl